Opis rajdu

Jar Raduni ca?kiem nie w s?o?cu

* ZDJ?CIA Z RAJDU *

Sobota by?a dniem zimnym, wietrznym, a w porywachnawet deszczowym. Nic wi?c dziwnego, ?e w?a?nie ten dzie? zosta? wybrany na "spacerek" Jarem Raduni. Na pocz?tku by?o "super". Kiedy stan?li?my ("my" - ludzie z DA i okolic) na stacji PKP w Babim Dole, zacina? wiatr i drobny deszcz, a ka?dy zapina? wszystkie guziki, jakie posiada? i, ?ycz?c innym i sobie szcz??ciaposuwa? si? w stron? rzeki. Pó?niej zrobi?o si? bardziej przyjemnie. W miar? pokonywania drogi stawa?o si? cieplej, jar os?ania? od wiatru, mo?na by?o rozpi?? guziki...

Jar okaza? si? miejscem pi?knym, wi?c ch?on?li?my widoki, które zmienia?y si? co kilkana?cie metrów. Niektóre by?y rzeczywi?cie bajkowe, np. samotny ?ab?d? p?ywaj?cy po zakolu rzeki, maj?cy w swojej bieli, otoczonej szar? zieleni?, tyle majestatu, ?e sam J.M. Rektor Politechniki Gda?skiej z zazdro?ci zarz?dzi?by godziny rektorskie w poniedzia?ek po Wszystkich ?wi?tych.

A droga, któr? posuwali?my si? prowadzeni przez znawców "tematu", nie by?a ?atwa przynajmniej dla ?ó?todziobów w tej materii. Schylanie si? i prostowanie, przechodzenie nad i pod drzewami, mog?o przyprawi? niektórych o zadyszk?, ale wszyscy starali si? dotrzyma? kroku tym z przodu, cho? mo?na by?o si? po?lizn?? na b?ocie, li?ciach i mchu.

Ca?y rajd zako?czy? si?po kilkunastu kilometrach marszu i zdobyciu wiaduktu kolejowego przy elektrowni wodnej Rutki, gdzie ka?dy wch?on?? to co mia? do jedzenia i to czego nie mia?. Przebojem okaza?a si? mleczna czekolada i "kawa-lura" o specjalnej recepturze parzenia. Kiedy byli?my ju? najedzeni i napici, postanowili?my wypróbowa? nerwy naszych Anio?ów Stró?ów i przeszli?my si? do ?ukowa (ok. 2 km) drog?, po której "lata?y" ró?nej ma?ci TIR-y, samochody i samochodziki. Anio?ki wykaza?y wyj?tkowe opanowanie, a my doczekawszy si? autobusu, wyl?dowali?my w Gda?sku.

My?l?, ?e na brak wra?e? nie morzna by?o narzeka?, a poniewa? pogoda jaka jest - ka?dy widzi, mo?na si? spodziewa? kolejnego "spacerku".

Piotr Skoczko